Loïs van Ditmarsch – 2025 – Groote Schuur Hospital, Kaapstad
Bijna 8 weken lang begon mijn dag met dezelfde route naar Groote Schuur Hospital in Kaapstad. Doordeweeks ging ik elke dag naar het ziekenhuis, waar mijn werkplek zich bevond. Wat in het begin spannend voelde, groeide al snel uit tot een periode die mij zowel inhoudelijk als persoonlijk enorm heeft gevormd.
Mijn naam is Loïs van Ditmarsch, ik ben 22 jaar oud en masterstudent Geneeskunde in Utrecht. Voor mijn wetenschappelijke stage verbleef ik acht weken in Kaapstad, waar ik verbonden was aan Groote Schuur Hospital en werkte aan onderzoek naar HIV-positieve zwangerschappen in Afrika. Mijn project richtte zich op placenta-afwijkingen bij HIV, een onderwerp dat een belangrijke rol speelt bij zwangerschapscomplicaties en de gezondheid van zowel moeder als kind.
Groote Schuur Hospital maakte vanaf het begin indruk. Van buiten ziet het ziekenhuis er prachtig en indrukwekkend uit. Binnen merkte ik al snel dat het een public hospital is,en dat het sterk verschilt van wat ik gewend ben in Nederland. Juist dit maakte het werken in deze omgeving extra leerzaam en gaf mijn onderzoek meer betekenis.
Binnen dit project werkte ik aan een scoping review. Het doel hiervan was om bestaande kennis systematisch te bundelen, onderzoeksmethoden te vergelijken en inzicht te krijgen in waar en hoe er binnen Afrika onderzoek wordt gedaan. Dit onderzoek vormt een belangrijke basis voor het Africa Placental Research Network (APRN), een netwerk dat placentaonderzoek binnen Afrikaanse landen wil versterken. Het voelde bijzonder om hier als student een bijdrage aan te mogen leveren en mee te werken aan een onderwerp met zoveel maatschappelijke relevantie.
Mijn dagelijkse werkplek was in het ziekenhuis, waar ik werkte aan literatuuronderzoek en data-analyse. Sommige dagen zat ik vooral geconcentreerd achter mijn laptop, andere dagen bestonden uit researchdagen met meerdere meetings. Wekelijks schoof ik aan bij verschillende overleggen, waarin ik werd meegenomen in lopende projecten en discussies binnen het netwerk. Juist deze momenten gaven mij een goed beeld van hoe internationaal onderzoek in de praktijk wordt vormgegeven. Een onverwacht maar heel fijn hoogtepunt was dat ik ook werd uitgenodigd voor het kerstdiner van de onderzoeksgroep!
Tijdens mijn stage werkte ik nauw samen met Professor Mushi Matilja en dr. Nadia Ikumi, die zich actief inzet voor de opbouw van APRN. Hun betrokkenheid, kennis en enthousiasme maakten veel indruk op mij. De begeleiding was persoonlijk en prettig, Ook na afloop van mijn stage heb ik nog steeds contact met hen en blijf ik betrokken bij het netwerk en het vervolg van het onderzoek.
Deze stage was extra bijzonder omdat het de eerste keer was dat ik onderzoek deed. Dat bracht verantwoordelijkheden en onzekerheden met zich mee, maar juist daardoor heb ik in korte tijd veel geleerd. Deze ervaring heeft mijn ambitie om wetenschap en klinische praktijk in de toekomst te combineren alleen maar versterkt.
Naast het onderzoek was ook het leven in Kaapstad een belangrijk onderdeel van mijn ervaring. Ik woonde dicht bij het ziekenhuis en bouwde in korte tijd fijne vriendschappen op. Na het werk deden we samen leuke dingen: we gingen met een groep naar boksles, bezochten het strand, maakten dagtripjes en genoten volop van alles wat de stad te bieden heeft. In het weekend maakten we prachtige hikes in de natuur rondom Kaapstad. Deze momenten zorgden ervoor dat de stad al snel als een tweede thuis voelde.
Terugkijkend heeft deze stage mij bevestigd dat ik mij in de toekomst als arts wil blijven bezighouden met wetenschappelijk onderzoek, bij voorkeur in een internationale context. Ik neem niet alleen nieuwe kennis en vaardigheden mee, maar ook mooie herinneringen.
Dankzij de steun van het Mevrouw Minderhoud Studiefonds heb ik deze stage volledig kunnen benutten. De financiële ondersteuning gaf mij de rust en ruimte om mij te focussen op mijn onderzoek en alles uit deze bijzondere periode in Kaapstad te halen. Daar ben ik enorm dankbaar voor.
Groetjes,
Loïs